Blauwalg herkennen (en waarom wij waarschuwen)

Blauwalg is geen alg maar een cyanobacterie, en die kan gifstoffen afgeven die voor honden gevaarlijker zijn dan voor mensen — een hond drinkt sneller van het water waar hij in zwemt, en likt zich daarna ook nog schoon. Op het moment van schrijven telt onze kaart 59 plekken met een actieve zwemwaarschuwing, waarvan het grootste deel door blauwalg komt.

Hoe je het zelf ziet

Blauwalg kleurt het water groenig tot blauwgroen, soms met drijvende sliertjes of een schuimlaag langs de kant die op verfresten lijkt. Bij twijfel: niet laten zwemmen, ook niet als het bordje er nog niet hangt — waterbeheerders testen niet elke dag op elke plek.

Drie niveaus, niet één

Wij nemen het onderscheid van de waterbeheerder over: een waarschuwing (voorzichtigheid geboden, geen keihard verbod), een negatief zwemadvies (dringend afgeraden) en een zwemverbod (er geldt een officieel verbod). Zo stond er bijvoorbeeld sinds 11 augustus 2026 een waarschuwing bij Kemperpark in Bellingwolde (onderdeel van de Sellingerbossen), en sinds 21 juli 2026 een negatief zwemadvies bij het Hondenstrandje Lauwersmeer. We tonen altijd het niveau zoals de waterbeheerder het zelf noemt, nooit onze eigen inschatting.

Waarom dit nooit een grapje is

Zwemwater staat bij ons in dezelfde categorie als broedseizoen en aanlijnplicht: zakelijk, zonder knipoog. Een waarschuwing die te laat gelezen wordt kan een hond ziek maken — dat weegt zwaarder dan een warme toon.